a

[Intro] (Tek bir elektro gitar arpeji, arkada uzaktan gelen dip ses/yağmur atmosferi) Herkes bir şeyler anlatıyor da... Kimse dinlemiyor ki kardeşim. Yazıyoruz işte, duvarlar şahit. [Verse 1] Vitrin camlarında kendi yüzüm yabancı Şehrin gürültüsü tanıdık bir yalancı Bize öğretilen umutlar masal kadar eski Aynı kaldırımda adımlarım ne zaman kesildi? Cebimde birkaç bozukluk, bir de tutulmamış sözler İnsanların gözlerinde sadece bir rakam var Biz bu yüksek binaların gölgesinde büyüdük Güneşi hiç görmedik ki gölgesinden korkalım? Dostluk dediğin şey müzede sergilenir artık En sağlam bağları bile zamanla kopardık Bana dürüstlükten bahsetme, fiyatını söyle Çünkü bu piyasada her duygu satılık. [Chorus] (Duygusu yüksek, melodik vokal) Beton cümleler kurduk yıkılmasın diye Sustuk, sesimiz birilerine batan dikendi diye Biz kaybetmeyi daha ilk adımda kabullendik Şimdi kazansak ne olur, o çocukluk gitti nereye? [Verse 2] (Daha sert flow, ritim güçlenir) Aynaya bakınca tanıyamam o eski halimi Kendi hikayemin ben miyim asıl katili? İmzayı attık ama senetler sahte çıktı Herkes bir parça kopardı, bize sadece bıkkınlık kaldı. Sokak dediğin şey adres değil, bir zihniyet Kaçtıkça geri çeker, ödenir bedel ve diyet Yüzümdeki her çizgi bir dersin makbuzu Unuttuk gülmeyi, hatırlarız sadece arzuyu. Masada kalan hesaplar, yarım kalan cümleler Sizinki süslü hayatlar, bizimki sade mücadele Boyun eğmek yok manifestoda, sadece devam etmek var Ayakta kalmak yetiyor, başka ne beklentin var? [Chorus] (Duygusu yüksek, melodik vokal) Beton cümleler kurduk yıkılmasın diye Sustuk, sesimiz birilerine batan dikendi diye Biz kaybetmeyi daha ilk adımda kabullendik Şimdi kazansak ne olur, o çocukluk gitti nereye? [Outro] (Gitar tınısı yavaşlar, klavye/synth yükselip biter) O çocukluk gitti nereye... Hikaye bitti, biz kaldık.